/ 3 نظر / 14 بازدید
امید

لحظه ام پرشده ازلذت یابه زنگار غمی آلوده است لیک چون باید این دم گذرد پس اگر میخندم خنده ام بی ثمراست واگر می گریم گریه ام بیهوده است

امید

یاد داریم از دبستان درکتاب درس اول صحبت نان بود وآب آنچه را در خردسالی خوانده ایم همچنان در جستجویش مانده ایم